ว่ากันตามจริงแล้วตัวแปรในไพธอนใช้เหมือนกันหมดไม่มีข้อยกเว้นกรณีพิเศษใดๆ สิ่งที่แตกต่างไปของวิธีใช้ขึ้นกับชนิดข้อมูลของตัวแปรนั้นมากกว่า เพราะไพธอนเป็นภาษาที่อิงการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ ด้วยเหตุนี้ตัวแปรที่ชี้ไปยังข้อมูลเหล่านี้จึงมีสภาพคล้ายกับอ๊อบเจ็กแต่ไม่ใช่อ๊อบเจ็ก อย่างไรก็ตามการคิดว่าชนิดข้อมูลเป็นอ๊อบเจ็กแบบพิเศษก็ไม่ผิดอะไรนัก แต่ชนิดข้อมูลพื้นฐานส่วนใหญ่ไม่มีเมธอดพิเศษเหมือนภาษาอื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งตรรกะและตัวเลข เมธอดที่ใช้บ่อยมักเกี่ยวกับลำดับและจับคู่ ตอนนี้เราก็จะมาว่ากันด้วยเรื่องของเมธอดที่ควรรู้กันทีละชุด

สตริง เป็นชนิดข้อมูลที่ใช้บ่อยมากๆ ส่วนใหญ่การทำงานกับสตริงจะเป็นเรื่องของค้นหาคำ find() เปลี่ยนคำ replace() ตัวเล็ก lower() ตัวใหญ่ upper() แยกคำ split() เป็นต้น นอกนั้นนี้ก็จะเป็นดึงตัวอักษรบางส่วนออกมาจากสตริง

s = "Ab,Cd,Ef"
print s.find("d")
print s.find("D")
print s.replace("Cd","Gh")
print s.lower()
print s.upper()
print s.split()
print s.split(",")

โค้ดด้านบนจะได้ผลลัพธ์ดังด้านล่าง

4
-1
Ab,Gh,Ef
ab,cd,ef,
AB,GH,EF
["A","b",",","C","d",",","E","f"]
["Ab","Cd","Ef"]

ลิสต์ เป็นชนิดข้อมูลสารพัดประโยชน์ ได้ใช้ทั้งแบบคิว และสแตก สามารถเรียงข้อมูลได้ด้วยตัวเอง แทรกข้อมูลได้

l = [1,2,3,4]
print l
l.append(5)
print l
l.append(1)
print l
print l.count(1),l.count(2)
l.extend([5,6,7])
print l
l.insert(5,8)
print l
print l.pop()
print l
l.remove(5)
print l
l.reverse()
print l
l.sort()
print l

ผลลัพธ์จะเป็นดังด้านล่าง

[1, 2, 3, 4]
[1, 2, 3, 4, 5]
[1, 2, 3, 4, 5, 1]
2 1
[1, 2, 3, 4, 5, 1, 5, 6, 7]
[1, 2, 3, 4, 5, 8, 1, 5, 6, 7]
7
[1, 2, 3, 4, 5, 8, 1, 5, 6]
[1, 2, 3, 4, 8, 1, 5, 6]
[6, 5, 1, 8, 4, 3, 2, 1]
[1, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8]

ดิกชั่นนารี เป็นชนิดข้อมูลสารพัดประโยชน์เช่นกัน เพราะใช้ง่าย สะดวก ไม่ต้องเขียนคลาสเพิ่ม สามารถเข้าถึงข้อมูลภายในได้ด้วยข้อมูลชนิดใดก็ได้

d = {"a": 1, "b": 2, "c": 3}
print d
print d.items()
print d.keys()
print d.values()

ตัวอย่างด้านบนจะให้ผลดังนี้

{"a": 1, "c": 3, "b": 2}
[("a", 1), ("c", 3), ("b", 2)]
["a", "c", "b"]
[1, 3, 2]